Autor: Meghan O’Rourke
Źródło: Slate Magazine, 30 stycznia 2007
Link: https://slate.com/culture/2007/01/ryszard-kapuscinski-defending-his-literary-license.html
Streszczenie redakcji kapuscinski.info. Poniższy opis jest opracowaniem na podstawie oryginalnego tekstu. Pełny artykuł dostępny bezpłatnie na stronie Slate.
Odpowiedź na tekst Jacka Shafera The Lies of Ryszard Kapuściński, opublikowana pięć dni później w tej samej redakcji. O’Rourke — krytyczka literacka i poetka — nie broni Kapuścińskiego za wszelką cenę, ale kwestionuje zasadność stosowania do jego pracy standardów twardego reportażu prasowego.
Główny argument: Kapuściński od zawsze pisał w gatunku, który ma własną tradycję i własne reguły — reportaż literacki (literary journalism, narrative nonfiction). Normy tego gatunku pozwalają na kondensację, kompozyt postaci i rekonstrukcję dialogów, pod warunkiem że intencja jest oznaczona lub wyraźnie zrozumiała. Porównuje Kapuścińskiego do George’a Orwella (Droga na molo w Wigan) i Johna Hersey’ego (Hiroshima) — autorów, których nikt nie nazywa kłamcami za podobne zabiegi.
O’Rourke zauważa, że problem leży nie tyle w samym Kapuścińskim, ile w tym, jak był promowany przez wydawców i media — jako „świadek historii", nie jako pisarz. Ten marketing stworzył lukę między oczekiwaniami czytelników a faktyczną naturą tekstów.
Tekst zamyka konstatacja: śmierć pisarza nie jest właściwym momentem na redukcję jego dorobku do pytania o wiarygodność faktograficzną — to zbyt wąska miara dla literatury tej rangi.
Źródło: Slate Magazine, 30 stycznia 2007