Nagroda Kapuścińskiego 2017 dla "Delhi" Rana Dasgupta

Werdykt 8. edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki ogłoszono w niedzielę 21 maja na gali w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Jurorzy spośród 108 nadesłanych książek do finału zakwalifikowali pięć:

• „Wojna umarła, niech żyje wojna. Bośniackie rozrachunki” Eda Vulliamy’ego (tłum. Janusz Ochab, Czarne),
• „Głód” Martina Caparrósa (tłum. Marta Szafrańska-Brandt, Wydawnictwo Literackie),
• „Bieżeństwo 1915. Zapomniani uchodźcy” Anety Prymaki-Oniszk (Czarne),
• „Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka” Cezarego Łazarewicza (Czarne),
• „Delhi. Stolica ze złota i snu” Rany Dasgupty (tłum. Barbara Kopeć-Umiastowska, Czarne).

Po długiej dyskusji jury - w składzie Olga Stanisławska (przewodnicząca), Mariusz Kalinowski, Katarzyna Nowak, Elżbieta Sawicka, Tadeusz Sobolewski i Bożena Dudko (sekretarz) - za najlepszy reportaż, jaki ukazał się w Polsce w 2016 r., uznało tę ostatnią książkę. Laureat, brytyjski pisarz o indyjskich korzeniach, otrzyma 50 tys. zł.

Rana Dasgupta: “Wolę rozmawiać z bogatymi niż biednymi”. Przeczytaj rozmowę z laureatem Nagrody im. Kapuścińskiego

„W panoramicznym reportażu, wyrosłym z wielkiej tradycji powieści realistycznej, Rana Dasgupta dokonuje mistrzowskiej wiwisekcji indyjskiej metropolii – jednego z punktów węzłowych świata globalnego kapitalizmu. Dzięki swej wrażliwości na ludzkie opowieści i wyjątkowej ostrości widzenia pokazuje, że w dobie coraz dramatyczniejszych rozwarstwień nasza przyszłość staje się zarazem coraz bardziej wspólna” – czytamy w uzasadnieniu.

Potrójny laur dla tłumaczy

Jurorzy jak co roku oceniali także przekłady. Jednak „ze względu na bardzo wyrównany poziom tłumaczeń, które w tym roku znalazły się w finale”, tym razem przyznano trzy równoległe wyróżnienia (po 5 tys. zł). Otrzymali je:

• Barbara Kopeć-Umiastowska – „za klarowny i bogaty – grający na wielu rejestrach – przekład” „Delhi”,
• Janusz Ochab – „za czujny, konsekwentny, wyważony przekład” „Wojna umarła, niech żyje wojna. Bośniackich rozrachunków”,
• Marta Szafrańska-Brandt – „za ambitny, dociekliwy, często językowo kreatywny” przekład „Głodu”.

Jury podziękowało także czwartej finalistce nagrody dla tłumacza Joannie Malawskiej, która przełożyła z włoskiego książkę Paolo Rumiza „Legenda żeglujących gór” (Czarne). Przekład debiutantki uznało za „niezwykle obiecujący – płynny, pełen energii, niebanalny”.

źródło: http://wyborcza.pl

„Delhi” Rana Dasgupta