Ed Vulliamy jest brytyjskim dziennikarzem śledczym i reporterem wojennym, znany przede wszystkim z relacjonowania oblężenia Sarajewa i ludobójstwa w Bośni. Przez wiele lat pracował jako korespondent „The Guardian" i „The Observer". Na granicy meksykańsko-amerykańskiej stanął w 2009 roku, ruszając w podróż od Tijuany po Matamoros — przez całą długość granicy, od Pacyfiku do Zatoki Meksykańskiej. Wynikiem był reportaż, który zmienił sposób, w jaki anglojęzyczny świat rozumie wojnę narkotykową.

„Ameksyka" — neologizm łączący Americę i Mexicę — to nazwa, jaką Vulliamy nadaje pograniczu jako odrębnemu tworowi cywilizacyjnemu: miejscu, które należy jednocześnie do obu krajów i do żadnego z nich. Autor opisuje, jak w miastach granicznych — Tijuanie, Ciudad Juárez, Nuevo Laredo — kartele narkotykowe prowadzą wojnę o szlaki przemytnicze, której ofiarami są dziesiątki tysięcy zabitych cywilów. Szczególnie poruszający jest opis morderstw kobiet w Ciudad Juárez — feminicidio jako systematycznej zbrodni o wymiarach przemysłowych.

Vulliamy nie ogranicza się do relacji z przemocy. Śledzi ekonomię granicy: jak narkotyki financują luksusowe osiedla po obu stronach, jak przemyt ludzi organizowany jest na skalę korporacyjną, jak rosnąca popularność amerykańskiej kultury celebrytów współistnieje z rozkładem i śmiercią tuż za płotem. Pokazuje też ucieczkę meksykańskiej klasy średniej na północ, do Stanów — i paradoks kraju, który jednocześnie zasila i niszczy swoje pogranicze.

Reportaż Vulliamy’ego jest pracą wieloletnią, opartą na setkach rozmów przeprowadzonych po obu stronach granicy — z policjantami, kartelowymi szefami, rodzinami ofiar, pastorami, dziennikarkami, prawnikami. Jego siłą jest unikanie łatwej narracji: nie ma tu jednoznacznych bohaterów ani jednoznacznych winnych, jest tylko niekończąca się machina przemocy zasilana pieniędzmi z obu stron granicy. Nagrodę za tłumaczenie z języka angielskiego otrzymał Janusz Ochab.