Autobiograficzna relacja z wojny na wschodzie Ukrainy, napisana bez heroizacji i bez reporterskiego patosu. Artem Czech opisuje front jako stan psychicznego wyzerowania, zawieszenia i stopniowej utraty dawnych złudzeń.

To książka o wojnie oglądanej od środka, przez pryzmat codziennych absurdów, lęku i zwykłego trwania. Jej siła nie wynika z efektowności, ale z prostoty, uczciwości i bliskości doświadczenia.

Książka znalazła się w finałowej piątce Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki za rok 2019.