Analiza pamiętników wiejskich kobiet, pokazująca historię polskiej wsi bez filtrów, od przedwojnia po lata 90.

W latach 1933–1995 w konkursach pamiętnikarskich dla mieszkańców wsi wzięło udział 90 tysięcy autorek. Tosiek przepisuje niejako ich zwierzenia na nowo, burząc stereotypy wokół figury wieśniaczki. Tworzy własną opowieść o rodzącej się ambicji, buncie, prawie do realizacji marzeń. Stawia pytanie: „co tak naprawdę ciągnęło zawsze wiejskie kobiety w dół?"

Opinia jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego (Katarzyna Surmiak-Domańska): W latach 1933–1995 w konkursach pamiętnikarskich dla mieszkańców wsi wzięło udział 90 tysięcy autorek. Tosiek przepisuje niejako ich zwierzenia na nowo, burząc stereotypy wokół figury wieśniaczki. Tworzy własną opowieść o rodzącej się ambicji, buncie, prawie do realizacji marzeń. Stawia pytanie: „co tak naprawdę ciągnęło zawsze wiejskie kobiety w dół?" Naukowa dysertacja staje się emocjonującym reportażem, głosem w debacie o miejscu kobiet w polskiej wspólnocie.

Książka nominowana do 17. edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki (2026).