Osobista i wielowątkowa opowieść o tożsamości Górnego Śląska, pisana z perspektywy pasażera tramwaju linii nr 7.

Rokita idzie tropem tego, co w śląskości nieoczywiste. Znajduje bohaterów, których opowieści być może wygodniej byłoby nie słyszeć. Zagląda w przeszłość i patrzy w przyszłość. Jest przewodnikiem po śląskiej aglomeracji, który raczej sam pyta niż udziela odpowiedzi.

Opinia jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego (Ludwika Włodek): Rokita idzie tropem tego, co w śląskości nieoczywiste. Znajduje bohaterów, których opowieści być może wygodniej byłoby nie słyszeć. Zagląda w przeszłość i patrzy w przyszłość. Jest przewodnikiem po śląskiej aglomeracji, który raczej sam pyta niż udziela odpowiedzi. „Pyta jednak bardzo celnie, a przy tym bawi, wzrusza, uwiera."

Książka nominowana do 17. edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki (2026).