Cytaty Ryszarda Kapuścińskiego
Odkrywaj mądrość Ryszarda Kapuścińskiego – cytaty legendy dziennikarstwa o życiu, podróżach, prawdzie i świecie.
Cytat wyróżniony
Żaden pałac nie runie sam z siebie.
Wszystkie cytaty
83 cytatyTemat
Książka
Podróż nie zaczyna się w momencie, kiedy ruszamy w drogę, ani nie kończy się, kiedy wracamy do domu. Podróż zaczyna się znacznie wcześniej i nigdy się naprawdę nie kończy, bo film w naszej pamięci nie przestaje się kręcić.
— Podróże z Herodotem, 2004 Istnieje coś takiego jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej.
— Podróże z Herodotem, 2004 W człowieku, który uważa, że wszystko już było, umarło to, co najpiękniejsze – uroda życia.
— Podróże z Herodotem, 2004 Człowiek, napotkawszy przeszkodę, której nie może zniszczyć – zaczyna niszczyć samego siebie.
— Lapidaria, 1992 Człowiek nie może przeżyć dłużej niż jego cień.
— Heban, 1998 Kwiaty nie pachną dla siebie, tylko zawsze dla kogoś.
— Imperium, 1993 O każdej drodze lubię myśleć, że jest ona drogą bez końca, że biegnie dookoła świata. A wzięło się to stąd, że z mojego Pińska można było dotrzeć łódką do wszystkich oceanów.
— Lapidaria, 1992 W swoim postępowaniu człowiek nie ma wyboru. Nosi w sobie swój los, jakby to był kod genetyczny – musi iść tam i robić to, na co skazało go przeznaczenie.
— Podróże z Herodotem, 2004 Aby być dziennikarzem, trzeba być przede wszystkim dobrym człowiekiem. Źli ludzie nie mogą być dobrymi dziennikarzami.
— Rozmowa z Heleną Kowalik, Przegląd, 2007 Nie wierzę w bezstronne dziennikarstwo, nie wierzę w formalny obiektywizm. Dziennikarz nie może być obojętnym świadkiem, powinien posiadać zdolność, którą w psychologii nazywa się empatią.
— Newsweek, 21 lutego 2010 W krajach, w których panuje wolność słowa, wolność dziennikarza ograniczają interesy dziennika, dla którego pracuje. W wielu przypadkach dziennikarz, zwłaszcza młody, musi iść na daleko idące kompromisy.
— Autoportret reportera, 2003 Czy pisanie może cokolwiek zmienić? Tak. Głęboko w to wierzę. Bez tej wiary nie umiałbym, nie mógłbym pisać.
— Siła słowa, Gazeta Wyborcza, 24 stycznia 2007 Słowa staniały. Rozmnożyły się, a straciły na wartości.
— Podróże z Herodotem, 2004 Ludzie zapamiętują to, co chcą zapamiętać, a nie to, co działo się rzeczywiście.
— Lapidaria, 1992 Tylko dzieci zadają ważne pytania i naprawdę chcą się czegoś dowiedzieć.
— Podróże z Herodotem, 2004 Światu grożą trzy plagi, trzy zarazy. Pierwsza – to plaga nacjonalizmu. Druga – to plaga rasizmu. Trzecia – to plaga religijnego fundamentalizmu. Te trzy plagi mają tę samą cechę, wspólny mianownik – jest nim agresywna, wszechwładna, totalna irracjonalność.
— Imperium, 1993 Tylko z największym uproszczeniem możemy mówić: Afryka. W rzeczywistości Afryka nie istnieje.
— Heban, 1998 Nic nie buduje więzi między ludźmi w Afryce szybciej niż wspólny śmiech.
— Heban, 1998 Ludzie nie głodują dlatego, że na świecie nie ma żywności. Jest jej pełno, w nadmiarze. Ale między tymi, którzy chcą jeść, a pełnymi magazynami stoi wysoka przeszkoda: gra polityczna. Kto ma broń, ten ma żywność. Kto ma żywność, ten ma władzę.
— Heban, 1998 Ropa naftowa tworzy złudę całkowicie zmienionego życia, życia bez pracy, życia darmo.
— Imperium, 1993 Kraje, które nie przyjmą do siebie ludzi z Trzeciego Świata, same zamienią się w Trzeci Świat.
— Lapidaria, 1992 Jest jedno miejsce, w którym Amerykanie zachowują się jak w kościele: cicho, w skupieniu, nabożnie – w banku.
— Lapidaria, 1992 Przeciętny człowiek nie jest specjalnie ciekaw świata. Mało jest takich entuzjastów.
— Podróże z Herodotem, 2004 Czy wiadomo naprawdę, co pcha człowieka w świat? Czy to ciekawość?
— Podróże z Herodotem, 2004 Literatura wydawała się wtedy całym światem. Ludzie szukali w niej siły do życia.
— Podróże z Herodotem, 2004 Jeśli dobrze się wwąchać, to wszędzie śmierdzi.
— Cesarz, 1978 Na szczytach nigdy nie jest ciepło. Wieją lodowate wichry.
— Cesarz, 1978 Gdyby rozum rządził światem, czy historia w ogóle by istniała?
— Heban, 1998 Historia jest często produktem bezmyślności. Jest bękartem ludzkiej głupoty, płodem zaćmienia, idiotyzmu i szaleństwa.
— Heban, 1998 Stopnie barbarzyństwa: najpierw niszczy się tych, którzy tworzą wartości. Potem również ci, którzy wiedzą, co to są wartości. Rzeczywiste barbarzyństwo, kiedy nikt już nie potrafi ocenić, nikt już nie wie, że to, co czyni, jest barbarzyństwem.
— Lapidaria, 1992 Im wyższy szczebel, na którym dokonano zbrodni, tym większe prawdopodobieństwo, że będzie ona uznana nie za zbrodnię, lecz za konieczne posunięcie polityczne.
— Lapidaria, 1992 Jeżeli spośród wielu prawd wybierzesz tylko jedną i za tą jedną będziesz ślepo podążać, zmieni się ona w fałsz, a ty staniesz się fanatykiem.
— Lapidaria, 1992 Cywilizacja, która nie zadaje pytań, która wyrzuca poza swój obręb cały świat niepokoju, krytycyzmu i poszukiwań, jest cywilizacją stojącą w miejscu, sparaliżowaną, nieruchomą.
— Imperium, 1993 W czasach pokoju synowie chowają ojców; w wojnie ojcowie chowają synów.
— Podróże z Herodotem, 2004 Ludzkie sprawy biegną kołem, a w jego obrocie nie pozwala się tym samym ludziom być szczęśliwymi.
— Podróże z Herodotem, 2004 Kiedy pojawiają się pytania, na które nie ma odpowiedzi, znaczy to, że doszło do kryzysu.
— Lapidaria, 1992 Anachroniczny system to taki, który daje stare odpowiedzi na nowe pytania.
— Lapidaria, 1992 Chamstwo jest nosicielem pogardy i przemocy, podłości i woli zniszczenia.
— Lapidaria, 1992 Zło działa szybko, gwałtownie, z nagłą, miażdżącą siłą, natomiast dobro z reguły działa wolniej, potrzebuje czasu, aby się objawić i dać świadectwo – więc dobro często się spóźnia i przegrywa.
— Lapidaria, 1992 Boję się świata bez wartości, bez wrażliwości, bez myślenia. Świata, w którym wszystko jest możliwe. Ponieważ wówczas najbardziej możliwe jest zło.
— Lapidarium II, 1996 Jeśli byłbym sam w lesie, żaden złoczyńca nie mógłby mnie spotkać, nie słyszałbym kłamstwa ani świstu biczy.
— Lapidaria, 1992 Podejrzliwość wobec wszystkich wyczerpuje; trzeba komuś ufać, bo trzeba odpocząć obok kogoś.
— Cesarz, 1978 Wystarczy wyciągnąć rękę, aby objąć dziewczynę, ale wystarczy także przejść kilka kroków, aby pochylić się nad trumną, a między tym co jest najpiękniejszym życiem, a tym, co jest najokrutniejszą śmiercią – jesteśmy my.
— Busz po polsku, 1962 Dyktatura nigdy nie upada stopniowo i po trochu, tylko zawsze momentalnie i całkowicie. Do końca wydaje się silna i dlatego nie można przewidzieć tego dnia, w którym przestanie istnieć.
— Chrystus z karabinem na ramieniu, 1975 Żeby napisać jedno własne zdanie, trzeba przeczytać tysiące cudzych.
— Rozmowa z Heleną Kowalik, Przegląd, 2007 Księgarnie coraz bardziej przypominają piekarnie: chcą tylko świeżego towaru.
— Lapidaria, 1992 Humor jest niebezpieczną formą opozycji.
— Cesarz, 1978 W polityce trzeba umieć czekać. Ten, kto czeka lepiej, wygrywa.
— Chrystus z karabinem na ramieniu, 1975 Żaden pałac nie runie sam z siebie.
— Cesarz, 1978 Jeżeli ktoś idąc z orężem w ręku wysunie się o krok przed historię, musi zginąć.
— Cesarz, 1978 Przychodzą takie momenty, kiedy najmniejsze zdarzenie, ot, drobiazg zupełny, głupstwo byle jakie, wywoła rewolucję i rozpęta wojnę.
— Cesarz, 1978 Nie ma gorszej kombinacji niż broń, głupota i strach. Można się wtedy spodziewać najgorszego.
— Cesarz, 1978 Rzecz w tym, że nacjonalizm jest zawsze towarzyszony konfliktem.
— Imperium, 1993 Podłość władzy wynika z tego, że mały umysł ma wielkie możliwości.
— Cesarz, 1978 Tam, gdzie jest bezwzględna władza, tam nie ma przestrzeni dla indywidualnych opinii.
— Imperium, 1993 Jednym z celów tych operacji było stworzenie człowieka wykorzenionego, wyrwanego ze swojej kultury, ze swojego otoczenia i pejzażu, a tym samym bardziej bezbronnego i posłusznego wobec nakazów reżimu.
— Imperium, 1993 Jeżeli ktoś był na stanowisku i nie kradł, robiło się wokół niego pusto: wzbudzał podejrzenie. Inni mówili: to na pewno szpieg. Wartości miały odwrócony znak.
— Szachinszach, 1982 Im wyższy cel sobie postawiasz, tym bardziej będziesz samotny.
— Lapidaria, 1992 Wiele rzeczy zaczynamy rozumieć za późno, więcej – bardzo późno, większość – za późno.
— Lapidaria, 1992 Głupcy wiedzą, że są w większości, że mają przewagę, że rządzą.
— Lapidaria, 1992 Tam, gdzie mieszka przesąd, tam nie ma miejsca dla myśli niezależnej.
— Imperium, 1993 Kiedy się spieszysz, nic nie widzisz, nic nie przeżywasz, niczego nie doświadczasz – pośpiech zabija dusze.
— Lapidarium V, 2002 Los musi się dopełnić.
— Podróże z Herodotem, 2004 Ciekawe jest to, że ten sam człowiek w innym miejscu ma inne zwyczaje.
— Heban, 1998 Jak się żyje?
— Imperium, 1993 Szachownica Stalina
— Imperium, 1993 Bieda gleby
— Imperium, 1993 Cesarz sen traktował jak system rządowy.
— Cesarz, 1978 Od przyjazdu Berzina, Kolyma stała się koszmarną rzeczywistością XX wieku.
— Imperium, 1993 Poranek i zmierzch – to najprzyjemniejsze godziny w Afryce. Słońce jeszcze nie pali albo już nie doskwiera – daje istnieć, daje żyć.
— Heban, 1998 Umysł Europejczyka uznaje, że ma granice, akceptuje swoją niedoskonałość, jest sceptyczny, wątpi, stawia znaki zapytania. W innych kulturach tego nie ma.
— Heban, 1998 Rasizm, nienawiść do innych, pochodzi z kolonializmu, z poczucia wyższości.
— Heban, 1998 Puszczy nauczy cię cenić wodę bardziej niż wszelkie bogactwa świata.
— Heban, 1998 Cenę niewolnika ustalało się według jakości uzębienia. Ludzie wyrywali sobie zęby albo piłowali je kamieniami, żeby mieć niską wartość rynkową. Tyle męki, żeby być wolnym.
— Jeszcze dzień życia, 1976 Człowiek, który przeżył wielką wojnę, jest inny od tego, który nie przeżył żadnej. Są to dwa różne gatunki ludzi. Nigdy nie znajdą wspólnego języka, ponieważ tak naprawdę wojny nie można opisać; nie można się nią podzielić.
— Wojna futbolowa, 1978 Nie cierpię tego języka: biały, czarny, żółty. Mit rasy jest wstrętny. (...) Wszystko, co jest ważne, to serce. Nic więcej się nie liczy.
— Busz po polsku, 1962 Człowiek na wojnie żyje od dnia do dnia, bo nie wie, czy dożyje następnego.
— Jeszcze dzień życia, 1976 Wojna to przede wszystkim wielki bałagan, w którym trudno się połapać.
— Jeszcze dzień życia, 1976 Despotyzm boi się tylko jednego – samodzielnego, niezależnego myślenia.
— Szachinszach, 1982 Rewolucja to wybawienie, ale i ból. Dwa te uczucia plączą się, mieszają.
— Szachinszach, 1982 Wojna zaczyna się dużo wcześniej, niż wybuchnie pierwszy strzał.
— Wojna futbolowa, 1978 Żaden Luwr nie jest wart dwa złote w Workucie.
— Imperium, 1993 Najważniejszy jest człowiek, Jego Cesarska Mość, a całą resztę można kupić i sprzedać.
— Cesarz, 1978