W domu go nie ma. Podobno od czasu do czasu wpada tam na chwilę, ale
nawet żona nie wie, kiedy pojawi się znowu. Nie wie, albo nie chce powiedzieć.
Także znajomi i przyjaciele udzielają niejasnych, wymijających odpowiedzi.
Nie wyjechał z kraju. Pewnie zaszył się w jakiejś kryjówce. Może pisze książkę?
Ekipa szuka swego bohatera. Jeździ po kraju, odwiedza kolegów pisarza.
Tymczasem widzowie szybko wpadają na trop znakomitego reportera. W fotoplastikonie
ogląda panoramy rodzinnego miasta, stolicy Polesia: zdjęcia katedry, kolegium jezuitów,
pałacu Butrymowiczów, rzecznego portu, budynków garnizonowych Flotylli Pińskiej.
Niektóre z zapamiętanych z dzieciństwa domów i budowli stoją do dziś, po innych
nie został nawet ślad.

Ryszard Kapuściński urodził się w 1932 roku w Pińsku. Wcześnie zetknął się z
poleską biedą, głodem, potem z wojną. Dobrze pamięta ucieczkę z miasta po 17 września
1939 roku. Gdyby się nie udała, całą rodzinę wywieziono by z pewnością do Kazachstanu,
a los ojca - nauczyciela, oficera rezerwy - byłby jeszcze bardziej tragiczny.
Doświadczenia owych lat przydały się później w pracy korespondenta na frontach licznych
wojen, terenach zamieszek, w krajach ogarniętych rewolucją.
Nim jednak Kapuściński ruszył w 1956 roku w pierwszą podróż zagraniczną do Indii,
Pakistanu i Afganistanu, ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim oraz
terminował w reportażu krajowym. Pierwszy tom - "Busz po polsku" zapowiadał wielki talent
autora, jego zdolności obserwacji i interpretacji zjawisk oraz procesów. Następnie, jako
dziennikarz "Polityki", a potem "Kultury" oraz korespondent zagraniczny Polskiej Agencji
Prasowej drukował pasjonujące reportaże z ogarniętego zawieruchą Konga, opisywał
dramatyczne porwanie Carla von Spreti w Gwatemali i tyleż krwawą, co absurdalną "wojnę
futbolową" pomiędzy Salwadorem i Hondurasem.

Wreszcie nadszedł czas wielkiego, światowego sukcesu "Cesarza" potwierdzonego
kolejnymi, równie głośnymi publikacjami: "Szachinszach", "Imperium", "Lapidarium". Te
ostatnie tytuły to owoc "drugiej warstwy" pracy reportażysty. Po ogromnie absorbujących,
intensywnych i gorączkowych zajęciach frontowego korespondenta opisującego "powierzchnię
zdarzeń" nadchodzi czas refleksji. Pora ukazywania ukrytych mechanizmów rządzących
światem, interpretowania zdarzeń, wyjaśniania procesów dziejowych, w wyniku których
niszczeją niezniszczalne na pozór potęgi, kruszą się mocarstwa, upadają imperia. Trzeba
tworzyć takie syntezy. Porządkować świat, wyznaczać ludziom punkty orientacyjne.
I nadzieję.

W filmie wypowiadają się, obok bohatera, także Stefan Bratkowski, Marek Miller, Andrzej
Wajda, Witold Zalewski oraz grono aktorów występujących w sztuce "Cesarz", wraz z reżyserem
inscenizacji Jerzym Hutkiem.

Poszukiwany Ryszard Kapuściński